Şeyda'nın Günlüğü: HALEP DE BIR GÜN

22.11.16

HALEP DE BIR GÜN





Size yaşadıgım aslında hepimizin yaşadıgı birseyden bahsetmek istiyorumm.
Hani en cok facebook da gordugumuz, ama bakamadan, artık alıskanlık oldugu icin okumadan gectigimiz Halep
     





  Ruya kadar hayal, gercek kadar yakin olan birsey anlatacagim simdi sizlere..


-Ben abim ablam, bir depodayız. Şehrin tümü burada sanki. Herkesde bir korku.Olacaklardan biraz haberli biraz habersiz.. Ezan sesi bu.

Erkekler ön saflara geciyor..Evet abim, abimde onlara dogru ilerliyor
 -hayır diyorum sen gitme...

Küçügüm daha..Boyum, abimin bacagi kadar..! Sarılıyorum bir bacagina, gitme bizi biran olsun yalnız bırakma diye. Ölecegimden korkuyorum..Onlarsiz ölecegimden.

Dayanamayıp arka safa geciyor. Yaninda kalayim diye. Orada eda ediyor sabah namazini. Hava da hic görülmemis bir karartı; ya kıyamet ya savaş. Çözemiyorum. Sadece korku var icimde. Saatler sonrasindan habersiz...

Hepimiz bir depoda. Kartonlarin ustunde uykuyu arıyoruz.. Bulanların icinde ben yokum. Bir yanımda en sevdigim herseyimle ilgilenen ablam diger yanımda hep yanimizda olan abim.. Annem ve babam mi? Onlar başka hayattalar şuan..

Deponun en uzak camından kocaman bir parıltı. Sonra birdaha.. birdaha.

 Yanımdakilere daha cok sokulup gözlerimi kapamaya çalısıyorum. Parıltıları görmemeye unutmaya çalışıyorumm. Kotüleri getirmemeye çalışıyorum aklıma.. Getirmedigimde 5 dakika sonrasını yaşamayacakmısım gibi..

We parıltılar yerini kulak patlatacak kadar olan seslere bırakıyor. Küçücük yüregim pır pır.. Önce herkesin ayaklanması ardından koşuşturmalar.. Hepimiz caddedeyiz.. Sokaklarda Saklanacak hicbiryer yok. Uzaktan gelen parıltılar ve kulagi delecek sekilde patlama sesleri duyuyoruz.. Eleleyiz. Abim ben ve ablam ..Ortalarındayım. Ikiside sımsıkı tututor ellerimden.. Birazdan kaçışmalar başlayacak..Herkes yukariyi izlemede. Parıltı belki birazdan bizim üzerimize gelecek.. Korkuyor ama belli etmemeye çalışıyorum. Etrafımdakilerin ve benim korkudan once dusunmemiz ve yapmamiz gereken tek sey kosmakk. Parıltıya yakalanmadan koşmak.. Ben haric herkes yukarıyı izlemede..Evet bir ses yaklasıyor ve geciyor ustumuzdenn.. Kimse kıpırdamıyor.  Ve birkezdaha, herkes hareketli ve başlıyor koşuşturma.. Parıltıya yakalanmamali hizli kosmaliyiz. Yerde sürükleniyor agliyorum evet bir ses cok yakındann...

                          Yazan: Şeyda nur

15 yorum:

  1. istemsizce gözlerim doldu. kaleminize sağlık

    YanıtlaSil
  2. İşte, haberler geçerken bir göz atıp artık çok etkilenmediğimiz savaşın yaşandığı yerler. Ucu açık olduğu için olayın içindemisin anlayamadım ama devam edeceğini umuyorum. İbret alarak okudum Şeyda. Sevgiler kızım.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Tesekkur ederim ece ablacimm. Ucunun acik olma sebebi gercek yasanilmis gibi okunulsun diye, olani yazmamamdan kaynaklandi.. Aslolan bu bir ruya. Ve o kucuk cocuk benim.. Bende herkes gibi artik olagan gormeye baslayinca, bi gun oyle ruyamda bunlari yasadim. Benm cok wtkilwnmem sonucu yazi olarak kaleme almak istedim ve boyle birsey cikti ortaya.. Dilegim ve ümidim onlari unutmamak. Elden birsey gelmiyorsa da dua ile yanlarinda olmak. Sevgiler

      Sil
  3. Ne zaman savaş alanı savaş anıyla ilgili bir sey görsem hemen kendimi ve ailemi onların yerine koyarım ... doğunun en ücra şehirlerinden birinde 11 sene yaşamıs bir çocuk olarak bir çok kez bunun kadar olmasada benzer durumlarla karşılaşmıs bir insan olarak .... korkunç ... Allah rahmet eylesin ...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Yasanmislik cok ayri birseydir eminimm. Siz bunun daha cok farkindasinizdir. Benzer sekillerini gordugunuz icinn. Bu arada; Amin inshh rahmet de eder Rabbim oradakilerin hepsine.. Bu bir ruyadan ibaretti sadece.

      Sil
  4. Yaşamayan anlamaz derler ya tam da gözünden vurmuş bu yazı:( Sevgiler...

    YanıtlaSil
  5. savaşlar en acı seslerinden:((( Barış için de olmanın keyfini niye yaşamaz ki bu politikacılar:(((

    YanıtlaSil
  6. ağladım.. Şeyda kalemine sağlıkk

    YanıtlaSil
  7. İlminzi artttısın rabbim
    Rukiye talu)..

    YanıtlaSil
  8. Yüreğine kalemine sağlık Gözlerim doldu okurken Rabbım son verdirsin bu Savaşlara Artık haberleri bile izlemiyorum kaldırmıyor benim yürek Rabbım ne eylerse güzel eylesin güzel görenlerden eylesin inşallah ..Sevgiler

    YanıtlaSil
  9. her günüm empati yaparak geçiyor yemeği fazla kaçırsam banyoda fazla kalsam ya da suyu israf etsem şımarıksın!!! deyip kendime kızıyorum elimden tek gelen şey olan dua ediyorum zalimler yaptıklarını başlarında bulsun diye

    YanıtlaSil
  10. Canım benim çok geçmiş olsun.Ne yazık ki değişen bir şey yok,hala bu kahrolası savaşlar devam ediyor zaman ilerliyor insanlık geriliyor bir toprak parçası gözlerini doyurmuyor bu canavarların.Allah akıl fikir versin nediyim.

    YanıtlaSil
  11. Qələminizə sağlıq. Çox üzüldüm. Hekayəndə çox doğru nöqtəyə toxunmusan Müharibə və uşaqlar... Heç bir günahları olmadığı halda ən çox əziyyət çəkən, yetim qalan, ac qalan uşaqlar...Görəsən "böyüklər" hələ də göz yummağa davam edəcəklərmi?

    YanıtlaSil

Related Posts with Thumbnails Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...